Wiċċ il-Ħniena (Misericordiae Vultus)

by Artikli

Wiċċ il-Ħniena (Misericordiae Vultus)

Bolla tal-Indizzjoni mill-Papa Franġisku dwar il-Ġublew Straordinarju tal-Ħniena

Ħsibijiet u Temi Prinċipali, u Analiżi

Il-Bolla Misericordiae Vultus ta’ Papa Franġisku tinftiehem tajjeb fil-qafas tal-Pontifikat tiegħu, jiġifieri fid-dawl tal-linji-gwida pastorali li hu ilu jisħaq fuqhom mill-bidunett tal-missjoni tiegħu bħala l-Isqof ta’ Ruma u Ragħaj tal-Knisja Universali. Mir-riflessjoni tiegħu qabel l-ewwel talba tal-Angelus tal-Pontifikat tiegħu (nhar is-17 ta’ Marzu 2013), beda jidher ċar li waħda mit-temi li kienu se jispikkaw fid-diskorsi u fil-ġesti tal-Papa l-ġdid kienet l-emfasi li hu beda jagħmel kostantement fuq il-ħniena ta’ Alla.

Nhar il-Ġimgha 13 ta’ Marzu 2015, meta waqt ċelebrazzjoni penitenzjali fil-Bażilika ta’ San Pietru, il-Papa ħabbar għall-ewwel darba l-Ġublew tal-Ħniena, u qal hekk: “Għeżież ħuti, spiss ħsibt fuq kif il-Knisja tista’ tagħmel iżjed evidenti l-missjoni tagħha ta’ xhud tal-ħniena. Hi mixja li titlaq minn konverżjoni spiritwali; u jeħtieġ nagħmluha din il-mixja. Għalhekk iddeċidejt li nsejjaħ Ġublew straordinarju li jkollu fil-qalba tiegħu l-ħniena ta’ Alla. Sa tkun Sena Mqaddsa tal-Ħniena. Irridu ngħixuha fid-dawl tal-kelma ta’ Alla. “Ħennu, bħalma hu ħanin Missierkom” (ara Lq 6:36). U dan ngħidu b’mod speċjali għall-konfessuri! Ħafna ħniena!

“Jiena konvint li l-Knisja kollha, li tant għandha bżonn tirċievi l-ħniena, għax aħna midinbin, tista’ ssib f’dan il-Ġublew il-ferħ li tiskopri mill-ġdid u tkattar il-ħniena ta’ Alla, li biha aħna lkoll imsejħa nfarrġu lil kull raġel u mara ta’ żmienna. Ma ninsewx li Alla kollox jaħfer, u Alla dejjem jaħfer. Ma negħjewx nitolbu maħfra”.

Il-Bolla Misericordiae Vultus, mhux biss tħabbar uffiċjalment il-Ġublew Straordinarju tal-Ħniena (mit-8 ta’ Diċembru 2015 sal-20 ta’ Novembru 2016) u tagħti xi dettalji preliminari dwaru, imma tagħtina ġabra straordinarja fil-qosor tat-teoloġija tal-ħniena. Huwa tagħlim li, bħalma hu kull tagħlim ieħor ġej minn Papa Franġisku, jista’ jinftiehem minn kulħadd, hi x’inhi l-formazzjoni jew il-livell edukattiv tiegħu. Il-kliem tad-dokument huwa mill-aktar ċar, l-istil mexxej, u għalhekk faċli li wieħed jaqbad it-test ta’ Misericordiae Vultus u jaqrah b’ċerta faċilità, anke bl-ilsien tagħna (kif miġjub mis-sit Laikos.org.mt). Id-dokument fih xi referenzi bibliċi sbieħ li jkomplu jgħinuna nifhmu s-suġġett, kif ukoll xi referenzi għal dak li kitbu xi ftit qaddisin (bħal Santu Wistin, San Tumas d’Akwinu u San Ġwann tas-Salib), kif ukoll numru ta’ Papiet riċenti (San Ġwanni XXIII, Beatu Pawlu VI u San Ġwanni Pawlu II). Naturalment, il-focus tad-dokument kollu hi l-ħniena infinita u permanenti ta’ Alla li jaf biss jurina tenerezza u għożża, u joffrilna l-maħfra tiegħu. L-istedina hija li ngħixu intensament dan il-Ġublew: “Ngħixu intensament il-Ġublew billi nitolbu lill-Missier il-maħfra ta’ dnubietna” (MV 22).

Kemm l-Introduzzjoni, kif ukoll il-Konklużjoni ta’ Misericordiae Vultus jagħtuna – kif wieħed jistenna – l-għan u l-ispirtu tal-Ġublew li se nkunu qed niċċelebraw. Fil-bidunett, Papa Franġisku jistqarr: “Ġesù Kristu hu wiċċ il-ħniena tal-Missier. Il-misteru tal-fidi Nisranija donnu jsib f’din il-kelma l-ġabra sħiħa tiegħu. Hi saret ħajja, viżibbli u laħqet il-quċċata tagħha f’Ġesù ta’ Nazaret. … Ġesù ta’ Nazaret bil-kelma tiegħu, bil-ġesti tiegħu u bil-persuna sħiħa tiegħu juri l-ħniena ta’ Alla” (MV 1). Fil-konklużjoni, il-Papa jgħid li waqt il-Ġublew “il-Knisja ssir eku tal-Kelma ta’ Alla li tidwi qawwija u konvinċenti bħala kelma u ġest ta’ maħfra, ta’ tweżin, ta’ għajnuna, ta’ mħabba. Ma tegħja qatt toffri l-ħniena u tistabar dejjem fil-faraġ u l-maħfra li xxerred” (MV 25).

Meta wieħed jaqra tajjeb Misericordiae Vultus, jintebaħ li hemm qafas bibliku sod, b’referenzi pertinenti ħafna għat-teoloġija tal-ħniena. Hemm referenzi għat-Testment il-Qadim, partikolarment xi Salmi u xi Profeti, u għat-Testment il-Ġdid, partikolarment għal xi parabboli u mirakli ta’ Ġesù. Aspett ieħor li joħroġ ċar fil-Bolla Pontifiċja huwa dak prattiku. Fi kliem ieħor, il-Papa jurina kif nagħmlu esperjenza personali tal-ħniena, u kif aħna ngħixu l-ħniena fir-relazzjonijiet tagħna ma’ ħutna l-bnedmin.

Fid-dokument Misericordiae Vultus jiena nara dawn l-aspetti trasversali:

(a)   Aspett Kristoloġiku – b’emfasi fuq il-missjoni pubblika (speċjalment kif kien jilqa’ l-midinbin) u l-Misteru tal-Għid tal-Mulej. Aħna mistednin insammru ħarsitna fuq Ġesù. Ir-referenzi għal Ġesù huma ħafna u nsibuhom f’dawn il-paragrafi: 1, 7, 8, 11, 12, 14, 15, 20, 21, 22 u 25.

(b)   Aspett Ekkleżjoloġiku – b’emfasi fuq il-Knisja li “għandha l-missjoni li xxandar il-ħniena ta’ Alla, il-qalb tħabbat tal-Evanġelu, li permezz tagħha trid tilħaq il-qalb u l-moħħ ta’ kull bniedem” (MV 12). F’rabta mal-aspett ekkleżjoloġiku, hemm dak eskatoloġiku, speċjalment bir-referenza għax-xirka tal-qaddisin (ara para. 22).

(c)    Aspett Liturġiku – b’emfasi fuq iċ-ċelebrazzjoni tas-Sagrament tal-Qrar bħala esperjenza qawwija u diretta tal-ħniena ta’ Alla. Il-Papa qed jipproponi diversi inizjattivi bħal “24 siegħa għall-Mulej” biex il-Ġimgħa u s-Sibt tat-tielet ġimgħa tar-Randan ikun hemm konfessuri biex jisimgħu l-qrar f’diversi ċentri tad-djoċesijiet (ara MV 17), u bħall-Missjunarji tal-Ħniena matul ir-Randan li hu se jagħtihom l-awtorità li jaħfru anke d-dnubiet riżervati għas-Santa Sede, apparti milli jkunu “sinjal ħaj ta’ kif il-Missier jilqa’ lil dawk li qed ifittxu l-maħfra tiegħu” (MV 18).

(d)   Aspett Marjoloġiku – b’emfasi fuq il-preżenza ta’ Marija li twassal il-bnedmin għar-rikonċiljazzjoni ma’ Binha Ġesù. Apparti l-fatt li l-Ġublew se jibda nhar it-8 ta’ Diċembru 2015, is-Solennità tat-Tnissil bla Tebgħa ta’ Marija, wieħed għandu jinnota li l-Papa jsejjaħ lil Marija bħala “Omm il-Ħniena”. Il-Papa jistqarr li “il-ħlewwa ta’ ħarsitha sseħibna tul din is-Sena Mqaddsa, biex ilkoll kemm aħna nistgħu niskopru mill-ġdid il-ferħ tal-ħlewwa ta’ Alla. Ħadd daqs Marija ma għaraf il-qawwa tal-misteru ta’ Alla magħmul bniedem. … Omm il-Mislub Irxoxt daħlet fis-santwarju tal-ħniena divina għax ħadet sehem intimu fil-misteru ta’ mħabbtu” (MV 24).

(e)   Aspett Etiku – b’emfasi fuq ir-responsabbiltà fil-ħajja tan-Nisrani biex “ħadd minna ma … jsir imħallef ta’ ħuh” (MV 14). Papa Franġisku jfakkarna fis-sejħa li ngħixu b’libertà fil-konfront mal-illużjoni tal-flus (MV 19a), li ma nappoġġjawx jew inkunu kompliċi fil-korruzzjoni li theżżeż il-pedamenti tas-soċjetà (MV 19b), u li ngħixu l-valur tal-ġustizzja fir-relazzjoni ma’ ħutna l-bnedmin (MV 20).

Kif wieħed jistenna hemm diversi temi oħra direttament marbutin maċ-ċelebrazzjoni tal-Ġublew tal-Ħniena. Fost dawn, il-Bolla Misericordiae Vultus ssemmi: (i) is-sinifikat tal-“Bieb tal-Ħniena” (Porta Santa) (ara MV 3) li ma jkunx biss fil-Bażilika ta’ San Pietru fil-Vatikan u fil-Bażiliċi Patrijarkali ta’ Ruma, imma wkoll f’kull Djoċesi (bħal fil-Katidral, fis-Santwarji u postijiet oħra ta’ devozzjoni); (ii) il-motto tal-Ġublew – “Ħanina bħall-Missier” (MV 14); (iii) it-tema tal-vjaġġ jew pellegrinaġġ, li apparti l-aspett fiżiku li spiss jieħu, għandu jkun simbolu tal-vjaġġ ta’ konverżjoni li għalih huwa msejjaħ kull bniedem (ara MV 14); (iv) l-atteġġjament tal-konfessuri waqt iċ-ċelebrazzjoni tal-Qrar meta huma msejħin biex f’isem Alla jilqgħu lil kull midneb niedem (ara MV 17); (v) l-għoti tal-indulġenza f’rabta mal-Ġublew, li apparti mit-tneħħija tal-effetti negattivi fina tad-dnubiet li diġà nħafrulna, iddewwaqna l-vera tifsira tal-kelma, għax il-ħniena ta’ Alla ssir l-indulġenza tiegħu (mill-abbundanza infinita ta’ mħabbtu għalina) li permezz tal-Knisja tilħaq kull midneb maħfur u tgħinu jġib ruħu bl-imħabba, u mhux jerġa’ jaqa’ fid-dnub (ara MV 22).

Papa Franġisku jagħmel emfasi fuq l-opri tal-ħniena, kemm dawk li jmissu r-ruħ, kif ukoll dawk li jmissu l-ġisem. Hawn tidħol ir-responsabbiltà ta’ kull Nisrani lejn ħutu l-bnedmin, l-aktar dawk li jinsabu – kif iħobb isemmi l-Papa – fil-periferiji eżistenzjali tas-soċjetà tallum.

Il-Papa ma jonqosx li jagħmel tliet referenzi sbieħ għal siltiet mill-Maġisteru ta’ xi predeċessuri riċenti tiegħu, u li jkompli jitfgħu dawl fuq l-għanijiet tal-Ġublew tal-Ħniena:

I.                 Id-diskors profetiku tal-Papa San Ġwanni XXIII fil-ftuħ tal-Konċilju Vatikan II (Ottubru 1962), fejn dan jisħaq fuq Knisja li “tippreferi tuża d-duwa tal-ħniena flok taqbad l-armi tas-severità ħarxa” u li “turi ruħha bħala omm mimlija mħabba għal kulħadd” (MV 4).

II.               Id-diskors programmatiku tal-Papa Beatu Pawlu VI fl-għeluq tal-Konċilju (Diċembru 1965), meta jgħid li l-Knisja li għamlet esperjenza ekkleżjali hekk qawwija u li għandha patrimonju teoloġiku għani għandha din id-direzzjoni: “li naqdu lill-bniedem … f’kull qagħda tiegħu, f’kull dgħjufija tiegħu, f’kull ħtieġa tiegħu” (MV 4).

III.              L-Enċiklika tal-Papa San Ġwanni Pawlu II dwar il-ħniena ta’ Alla, Dives in Misericordia (Novembru 1980): “Il-misteru ta’ Kristu … iġegħelni wkoll inxandar li l-ħniena hi l-imħabba kollha ħniena ta’ Alla … Iġegħelni wkoll nirrikorri għal din il-ħniena u nitlob għaliha f’dan il-mument hekk iebes u hekk kritiku tal-ġrajja tal-Knisja u tad-dinja” (MV 11).

Fatt interessanti li l-Papa ħass li kellu jinkludi fid-dokument Misericordiae Vultus huwa l-aspett interreliġjuż meta jispjega kif il-ħniena hija valur importanti lil hinn mill-ħitan tal-Knisja, għax insibuha fil-Ġudaiżmu u fl-Iżlam (ara MV 23).

Ejjew inħallu l-Papa Franġisku jkellimna hu direttament fil-Konklużjoni tad-dokument tiegħu, Misericordiae Vultus, para. 25: “Għalhekk din is-Sena Mqaddsa straordinarja, biex ngħixu fil-ħajja ta’ kuljum il-ħniena li sa minn dejjem il-Missier xerred fuqna. F’dan il-Ġublew ejjew inħallu lil Alla jissorprendina. Hu ma jegħja qatt jiftaħ beraħ il-bieb ta’ qalbu biex itennilna li jħobbna u jrid jaqsam ħajtu magħna. Il-Knisja tħoss b’mod qawwi l-urġenza li xxandar il-ħniena ta’ Alla. Il-ħajja tagħha tkun awtentika u kredibbli meta tagħmel mill-ħniena t-tħabbira konvinta tagħha. Hi taf li l-ewwel dmir tagħha, fuq kollox fi żmien bħalma hu dan tagħna, mimli b’tamiet kbar imma wkoll b’kuntrasti qawwija, hu dak li ddaħħal lil kulħadd fil-misteru kbir tal-ħniena ta’ Alla, hi u tikkontempla l-wiċċ ta’ Kristu

“Il-Knisja hi l-ewwel waħda li hi msejħa tkun xhud veritier tal-ħniena, billi tistqarrha u tgħixha bħala l-qalba tar-Rivelazzjoni ta’ Ġesù Kristu. Mill-qalb tat-Trinità, mill-ġewwieni l-aktar profond tal-misteru ta’ Alla, tnixxi bla waqfien ix-xmara kbira tal-ħniena. Din l-għajn ma tista’ qatt tinxef, ikunu kemm ikunu dawk li jersqu jixorbu minnha. Kull darba li xi ħadd jiġi bżonnha, jista’ jersaq lejha, għax il-ħniena ta’ Alla hi bla tarf. Daqskemm ma nistgħu qatt nifhmu l-fond tal-misteru li fih tinsab, daqshekk ieħor hu bla tarf l-għana li joħroġ minnha.

“F’din is-Sena tal-Ġublew, il-Knisja ssir eku tal-Kelma ta’ Alla li tidwi qawwija u konvinċenti bħala kelma u ġest ta’ maħfra, ta’ tweżin, ta’ għajnuna, ta’ mħabba. Ma tegħja qatt toffri l-ħniena u tistabar dejjem fil-faraġ u l-maħfra li xxerred. Il-Knisja ssir leħen għal kull raġel u mara u ttenni b’fiduċja u bla waqfien: ‘Ftakar fil-ħniena u t-tjieba tiegħek, għax huma minn dejjem, Mulej’ (Salm 25:6)”.

Dun Hector Scerri

 

Does Sex Have A Purpose?

by Artikli

In his new book, Making Gay Okay: How Rationalizing Homosexual Behavior Is Changing Everything, Robert Reilly poses this question: “Is sodomy reasonable?” He believes this question can only be answered by enquiring into the Nature of sexual acts. He frames his arguments rejecting homosexual behavior, not persons, and same-sex marriage in terms of reason, Nature and the teleology of sex.

Reilly’s thesis is that there are “two fundamental views of reality.” One views things as having a Nature that is teleological or ordered to “ends that inhere in their essence and make them what they are” and have “inbuilt purposes.” The other view sees things as having no Nature or ends in themselves, “but only what we make them to be according to our wills and desires.” The former view leads to the “primacy of reason,” and the latter inclines to the “primacy of will” which allows for anything.

“This is what the same-sex marriage debate is really about – the Nature of reality itself,” writes Reilly. “Since the meaning of our lives is dependent upon the Nature of reality, it too hangs in the balance.”

Robert Reilly, who has served at (the Ministry of) Defence and the White House, was director of the Voice of America and a music critic of some note. He is also the author of The Closing of the Muslim Mind: How Intellectual Suicide Created the Modern Islamist Crisis (2010) in which he described the abandonment of reason as the root cause of many distortions found in some branches of Islam today. In his new book, he revisits this issue in the context of Western confusion over the ends and purposes of human sexuality.

For Reilly, a confirmed Aristotelian, “The homosexual movement shares in the larger rationalization of the sexual revolution and is invested in its spread. The acceptance of each variant of sexual misbehavior reinforces the others.” The desire to rationalize these behaviors becomes an engine for revolutionary change throughout society. “As a moral act, sodomy should be normative. If it is normative, it should be taught in our schools as a standard. If it is a standard, it should be enforced.”

Franklin Kameny, an early “gay” leader, who was honored by President Obama at the White House in 2009, believes that “morality is a matter of personal opinion and individual belief on which any American citizen may hold any view he wishes and upon which the government has no power or authority to have any view at all….homosexuality is not only not immoral, but is affirmatively moral.” Prior to his White House appearance, Kameny had published a letter in which he wrote, “If bestiality with consenting animals provides happiness to some people, let them pursue their happiness. This is Americanism in action.”

Denying purpose

Thus, argues Reilly, any pre-existing rational end constitutes a limitation on human freedom and necessitates denial of those ends which actually inhere in things. “Things being without ends in themselves, have only the purposes we choose for them.” Misnaming things leads to moral and political disorder. This is so because, with the denial of Nature, then justice is reduced to whatever is willed rather than what is reasonable.

“Those who wish to base their freedom upon the supposed purposelessness of things, which obtains in the absence of Nature, should face the consequences of this view,” says Reilly. “What seems unmitigated freedom is, in fact, the foundation of tyranny.”

The rationalization of homosexual behavior extends to the campaign against AIDS, a worthy cause in and of itself. It often communicates a misleading message that “everyone is at risk.” While this is literally true, as Reilly notes, the homosexual act is the single greatest risk factor in contracting the disease. Citing the Centers for Disease Control and Prevention, Riley writes that 94.9 percent of HIV diagnoses among teenage boys (13-19 years old) were linked to male-to-male sex; 94.1 percent of the cases among young men ages 20 to 24 were from “gay” sex.

Reilly invokes Aristotle for the proposition that “Men start revolutionary changes for reasons connected with their private lives.” The necessity of self-justification “requires complicity of the whole culture, holdouts cannot be tolerated, because they are potential rebukes…These latter are labeled homophobes, though it is they who become the objects of hatred.” Consider the abuse various photographers and bakers have been subjected to for resisting participation in same-sex weddings.

Making Gay Okay offers an extended discussion of those philosophic opposites, Aristotle and Jean-Jacques Rousseau, the latter justifying libertine behavior but also absolute dependency on the state. For Aristotle the status and meaning of Nature is decisive, intelligible and a guide for proper ordering of human behavior. For Rousseau, man is not a rational political animal; and society, in any form, is alien and alienating. Aristotle views the family as fundamental. Rousseau views it as artificial and enslaving.

Aristotle sees happiness as “an activity of soul in accord with virtue.” Rousseau is profoundly anti-teleological and believes that the individual “suffices to oneself, like God.”

Reilly believes that these two philosophers embody the age-old debate over the nature of Nature, human beings and their sexuality.

Reilly debunks the view that the ancient Greeks were universally accepting of homosexual relationships between mature adults. It was practiced, especially in the context of certain kinds of mentoring relationships (I use the term guardedly) between adult males and male adolescents in the upper classes. Yet, even in these cases, young males were expected to marry and start a family as they reached maturity. Nothing like same-sex marriages were ever sanctioned.

“Socrates and Plato were unambiguous in their condemnation of homosexual acts as unnatural,” states Reilly citing several passages from their works. Moreover, Aristotle described “sex between males” as one of the “diseased things” mentioned in his Nicomachean Ethics. The family, a pre-political institution, is at the core of the polity; and chastity is a crucial political principle necessary for its preservation.

The extent of the injustice of the redefinition of marriage is made manifest in its impact on children. “What is owed to children by right or Nature becomes optional by convention,” writes Robert Reilly. In effect, same-sex marriages result in marriages broken by design, especially in the cases in which children are bred with the outside assistance of a person of the other gender for the benefit of the same-sex “parents.”

Regarding the physical effects of “sodomitical behavior” (anal intercourse), Reilly presents the clinical evidence unsparingly. He also provides a very useful appendix, “Disease and Mortality.” He believes that ignorance or denial of the evidence “is one of the most remarkable barometers of the strength of the rationalization that insists this behavior is normal or normative.” It is not just the individual act of sodomy which is problematic but also its frequency. Such episodes are 13 times more frequent for homosexuals as for heterosexuals with 12 times as many different partners. A 1987 study of nearly 5,000 homosexual men found that “a significant majority of these men – 69 to 83 percent – reported having 50 or more lifetime sexual partners, and over 80 percent had engaged in anal intercourse with at least some of their partners in the previous two years.

A study presented to the National Institutes of Health (NIH) in 2000 indicated a 37-fold increase in the incidence of anal cancer among homosexuals with HIV compared to the general population. Add to this list rectal prolapse, various and sundry sexually transmitted diseases, drug abuse and substantially reduced life expectancy of active homosexuals. While it is true that the death rate from HIV was nine times greater in 1990 than in 2010, anal intercourse still carries the highest transmission risk than any other sexual activity. More recent data from the US Centers for Disease Control and Prevention (CDC) confirm that homosexual, bisexual and other men who have sex with men are over 44 times more likely than other men to contract HIV, and over 40 times more likely than women to contract HIV. They are also 46 times more likely to contract syphilis than other men and 71 percent more likely than women.

Reilly questions whether any kind of same-sex marriage or partnership can be truly spousal rather than promiscuous. He fears that their recognition, legally and morally, will actually transform or redefine the concept of marriage away from one of monogamy and fidelity to something so very flexible to the point of being unrecognizable.

“What is the point of insisting on homosexual marriage when promiscuity prevails?” Reilly answers his own question: “to complete the rationalization of their misbehavior, they must sacramentalize it.”

Making Gay Okay also provides an account of the slow devolution of American law from one guided by natural law and Blackstone to that of secular irrationalism. From abortion to sodomy to homosexual marriage, and even a recent case allowing polygamy in Utah, the courts have executed a decided shift from Aristotle and Nature to a post-modern deconstruction of anything like public morality. The “supreme irony” is that the abandonment of Nature, reason, and an objective sexual morality contradicts the “Laws of Nature and of Nature’s God,” those self-evident truths set out in the Declaration of Independence. All of this, argues Reilly, is leading to the “loss of objective reality — a loss that is transforming the right to life into death (abortion), liberty into license, and the pursuit of happiness into hedonism.”

Spreading the word

The second part of Reilly’s book looks at the march of homosexual ideology through America’s institutions – psychiatry, elementary and secondary education, the military, the Boy Scouts, and, remarkably, diplomacy and foreign policy. Most Americans may not realize that their embassies around the world are outposts of neo-colonialism preaching the “gay rights” gospel to the great unwashed in Muslim lands and elsewhere. In Pakistan, Kenya, El Salvador and elsewhere local populations have expressed outrage at American presumption in trampling on what have been social norms universally recognized by all the great religions.

“If we wish to make ourselves not only irrelevant, but an object of derision in the Muslim world and in other parts of the globe, all we have to do is openly promote the rationalization of homosexual behavior, which is explicitly taught as inherently immoral by Islam and, in fact, by every minority religion in those Muslim-majority countries, including Christianity and Judaism,” says the former director of the Voice of America. “If we wish to make this part of American public diplomacy, as we have been doing, we can surrender the idea that the United States is promoting democracy in those countries, because they are already responding, ‘If this is democracy, we don’t want it, thank you; we would rather keep our faith and morals.’”

Robert Reilly has written an illuminating book, a frontal assault on elite opinion that hopes to dictate social outcomes to the American people in disregard of their constitution, culture, and moral sensibilities. He has distilled the fundamental issues at the heart of the current debate over sexual morality.

G. Tracy Mehan, III, was assistant administrator for water at the US EPA under President George W. Bush. He is a consultant and an adjunct professor at George Mason University School of Law and Contributor to The American Spectator’s website, Spectator.org.

Edizzjoni Ġdida bil-Malti tal-Katekiżmu tal-Knisja Kattolika

by Artikli

Dan l-aħħar, l-Arċidjoċesi ta’ Malta ppubblikat edizzjoni ġdida bil-Malti tal-Katekiżmu tal-Knisja Kattolika. Kienet ilha tinħass il-ħtieġa li l-membri tal-Knisja, u kull min hu interessat dwar it-tagħlim tagħha, ikollhom dan il-ktieb f’idejhom.

L-ewwel edizzjoni issa ilha eżawrita madwar għaxar snin. L-ewwel edizzjoni kienet ippubblikata mill-Arċidjoċesi fl-1993. L-ilsien Malti kien fost l-ewwel sitt ilsna minn madwar id-dinja kollha li bih kien deher il-Katekiżmu, saħansitra qabel l-edizzjoni Ngliża. Il-Papa San Ġwanni Pawlu II kien ippreżenta din il-ġabra sħiħa tat-tagħlim Kattoliku lill-Knisja Universali fis-7 ta’ Diċembru 1992. Però, xahrejn qabel, fil-11 ta’ Ottubru 1992,  it-tletin anniversarju tal-ftuħ tal-Konċilju Vatikan II, huwa ffirma l-Kostituzzjoni Appostolika Fidei Depositum li biha huwa nieda l-Katekiżmu. Nhar is-7 ta’ Diċembru 1992, huwa sejjaħ il-Katekiżmu “l-aħħar dokument tal-Konċilju”. F’diskors li kien għamel dakinhar, Ġwanni Pawlu II stqarr li “dan il-kompendju tal-fidi u tal-morali Kattolika huwa don privileġjat, li fih iseħħ konverġenza u fih tinġabar f’sintesi armonjuża l-imgħoddi tal-Knisja, bit-Tradizzjoni tagħha, l-istorja tagħha ta’ smigħ-tħabbir-ċelebrazzjoni-xhieda tal-Kelma, permezz tal-Konċilji tagħha, id-Dutturi tagħha, il-qaddisin tagħha”.

Huwa kompla jgħid li “permezz ta’ ġenerazzjoni wara l-oħra jidwi, b’dan il-mod, u jibqa’ dejjem attwali, il-Maġisteru evanġeliku ta’ Kristu, li għal għoxrin seklu kien dawl għall-umanità. Il-Katekiżmu huwa don għall-illum tal-Knisja. Ir-rabta ma’ dak kollu li huwa essenzjali u ta’ ġieħ fil-Knisja tal-imgħoddi, jippermettilha li taqdi l-missjoni tagħha fl-illum tal-umanità. F’dan it-test awtorevoli, il-Knisja tippreżenta lil uliedha, għarfien imġedded tagħha nnifisha, grazzi għad-dawl tal-Ispirtu, tal-misteru ta’ Kristu, li fih huwa rifless il-ġmiel tal-Missier”.

It-test oriġinali tal-Katekiżmu kien bl-ilsien Franċiż, u miegħu ħarġet, kif kien mistenni, l-edizzjoni Taljana. Sal-aħħar tas-sena 1992, kienu diġà nbiegħu 300,000 kopja fi Franza u f’pajjiżi Frankofoni. Ġewwa l-Italja kien hemm suċċess simili: 200,000 inbiegħu fi tlett ijiem, u 200,000 oħra fi Spanja.

Tajjeb li nfakkru li l-Katekiżmu tal-Knisja Kattolika kien maqlub għall-Maltin mill-oriġinal Franċiz mill-mibki Monsinjur Ġużeppi Lupi (1914-2000). Huwa ħa b’kollox madwar għaxar ġimgħat biex lestieh. Meta tqis li l-Katekiżmu huwa ktieb ta’ madwar seba’ mitt paġna, irridu ngħidu, mingħajr riżervi, li Monsinjur Lupi għamel xogħol straordinarju: qabel xejn, huwa ħadem waħdu u b’effiċenza kbira; it-tieninett, irridu ngħidu li t-test tal-Katekiżmu huwa wieħed b’ħafna terminoloġija teoloġija teknika u siltiet mill-Bibbja u minn dokumenti tal-Maġisteru. Bil-mod tipiku – u llum kważi leġendarju! – tiegħu, huwa ħadem b’ilsienu barra biex lesta t-traduzzjoni malajr kemm seta’ jkun. Mhux ta’ b’xejn li l-edizzjoni Maltija dehret fl-1993! U konna minn tal-ewwel fid-dinja! Għalkemm kien doveruż li Monsinjur Lupi jiġi kkommemorat fiċ-ċentinarju ta’ twelidu (fit-28 ta’ Settembru li għadda), il-fatt li t-tieni edizzjoni tal-Katekiżmu bil-Malti tlestiet mill-istampa u bdiet titqassam f’Settembru 2014, jiċċelebra l-memorja ta’ dan is-saċerdot li ħadem fil-kwiet mingħajr daqq ta’ trombi. Naħseb li hu stess kien jippreferi hekk.

Sa madwar għaxar snin wara l-pubblikazzjoni tal-ewwel edizzjoni, ma kontx bqajt issib tixtri kopja tal-Katekiżmu bil-Malti. Kien hemm bosta familji li diġà kellhom il-kopja tagħhom, biex ma nsemmix il-katekisti madwar Malta u Għawdex. Kien hemm domanda għall-ktieb mill-istudenti, l-aktar dawk tas-Sitt Klassi (Sixth Form) li kienu jagħżlu r-Religjon bħala wieħed mis-suġġetti jew għal-Livell Avvanzat jew għal-Livell Intermedju. L-għalliema tagħhom kienu jipproponulhom it-test tal-Katekiżmu, imma ma kenux isibuh fil-ħwienet tal-kotba.

Kien għalhekk li fl-okkażjoni tas-Sena tal-Fidi 2012-2013, l-Arċidjoċesi ta’ Malta ħadet id-deċiżjoni għaqlija li tidħol għall-ħidma biex ikollna f’idejna edizzjoni ġdida, aktar milli ristampa, tal-Katekiżmu. X’fiha ġdid din l-edizzjoni?

1.     Qabel xejn, l-edizzjoni tal-2014, hija ppreżentata, kif kien id-dmir tal-Knisja li tagħmel u biex tagħti eżempju tajjeb, skont ir-regoli ġodda tal-ortografija għall-ilsien Malti.

2.     L-emendi li l-Kongregazzjoni għad-Duttrina tal-Fidi kienet ħarġet fl-1997 ġew inkorporati fl-edizzjoni l-ġdida. X’inhuma dawn l-emendi? F’Settembru 1997, il-Kongregazzjoni li semmejna ħarġet l-edizzjoni uffiċjali tal-Katekiżmu bil-Latin. Dan it-test il-ġdid kien fih 103 emendi għat-test Franċiż tal-1992. L-iskop tal-emendi kien li dawn jirriflettu aħjar it-tagħlim imġedded ta’ kif il-Knisja tħares lejn ċerti problemi, fosthom il-piena kapitali, il-kontraċezzjoni u l-ippjanar tal-familja, l-użu ta’ teknika moderna fis-saħħa tal-bniedem, u l-esperimentazzjoni fuq l-annimali. Dawn l-emendi kollha ddaħħlu bir-reqqa fil-post rispettiv fejn kellhom jidħlu.

3.     Ir-reviżuri tat-test Malti fittxew li jiflu t-test kollu, kelma kelma, vers vers, paragrafu paragrafu, paġna paġna. Qagħdu b’seba’ għajnejn li t-test rivedut ikun lingwistikament u stilistikament mexxej u nieqes minn ambigwitajiet, l-aktar meta jitwalu s-sentenzi. Hawnhekk irid jerġa’ jingħad li t-traduzzjoni ta’ Lupi kienet waħda eċċellenti, ta’ espert li kien tal-patristika, tal-liturġija u tat-teoloġija in ġenerali, apparti l-għarfien kbir li kellu tal-ilsien Franċiż u tal-ilsien Malti. Però, bħalma dejjem jiġri, l-ebda traduzzjoni ma hi eterna. Mal-medda tas-snin, dejjem ikun meħtieġ li xi ħadd jerġa’ jdurha biex jifliha sew, għax kull ilsien ħaj jibqa’ jiżviluppa fil-mod kif jesprimi ruħu. Ir-reviżuri ħadmu fuq it-test ta’ Lupi, filwaqt li quddiemhom dejjem kellhom il-verżjoni uffiċjali (editio typica) Latina, flimkien mat-traduzzjoni Taljana u dik Ingliża għall-konsultazzjoni f’każ ta’ diffikultà li kienet teħtieġ diskussjoni teoloġika jew riflessjoni aktar approfondita.

4.     In-noti f’qiegħ il-paġna (footnotes) kollha ġew riveduti fl-edizzjoni l-ġdida bil-Malti. L-ismijiet ta’ xogħlijiet patristiċi jew ta’ dokumenti tal-Maġisteru tal-Knisja jew kitbiet tal-qaddisin ġew imfissra billi ġeneralment ġew tradotti għall-Malti, jew spjegati aħjar, p.eż. “Definizzjoni kontra l-Albiġiżi u l-Katari”, jew “Kundanni kontra Oriġene”, jew “… dwar l-istat ta’ ruħ il-bnedmin wara l-mewt”, eċċ. Dejjem saret traduzzjoni tal-ismijiet tad-dokumenti, ħlief fil-każ tad-dokumenti tal-Konċilju Vatikan II u d-dokumenti Maġisterjali tal-Papiet tal-aħħar seklu, liema dokumenti huma diġà magħrufa sew u familjari bl-isem Latin tagħhom, bħal Lumen gentium, Gaudium et spes, Dei Verbum, Humanae vitae, Familiaris consortio, eċċ.

5.     Fil-każ ta’ kull dokument tal-Maġisteru li hemm referenza għalih f’qiegħ il-paġna, ġiet inserita wkoll is-sena ta’ meta ħareġ, għall-benefiċċju ta’ min qiegħed jistudja sew it-test, jew jixtieq jara kif żviluppa l-mod kif ġie ppreżentat it-tagħlim tal-Knisja. Għalhekk id-data hija importanti.

6.     Il-mijiet kbar ta’ siltiet meħudin mill-Kelma ta’ Alla ġew iċċekkjati waħda waħda, kemm mil-lat tan-numri tar-referenzi (p.eż, Ġw 1,14; Ġen 3,14-19), kif ukoll mil-lat tat-test. Fi kliem ieħor, kull silta hija skont l-aħħar edizzjoni tal-Bibbja tal-Għaqda Biblika Maltija.

7.     Fir-rigward ta’ siltiet mill-kitbiet tal-qaddisin, fejn dawn kienu diġà saru bil-Malti fl-aħħar ħamsa u għoxrin sena, ir-reviżuri ħadu ħsieb li jużaw dawn it-traduzzjonijiet, anke biex ikun hemm unità ta’ traduzzjoni, u mhux siltiet li jvarjaw tal-istess test miġjub għall-Malti, p.eż ta’ Santu Wistin, jew Santa Tereża ta’ Avila jew ta’ San Franġisk, eċċ. Dawn, bir-reqqa kollha, tfittxew u nstabu, u – mhux biss bi pjaċir, imma wkoll b’imħabba lejn l-ilsien Malti – sabu posthom fit-test tal-Katekiżmu, u b’noti f’qiegħ il-paġna li jirrikonoxxu l-għejjun Maltin minn fejn ittieħdu.

8.     L-indiċi tat-tieni edizzjoni tal-Katekiżmu bil-Malti joffri progress notevoli fuq dak tal-1993. Mhux biss ġie iċċekkjat u ċerti żbalji ikkorreġuti, imma ħa ħsieb iżid dak li bi żvista kien tħalla barra. L-indiċi tal-Katekiżmu, kif diġà proġettat fl-1992, meta ħareġ, fih bosta taqsimiet: indiċi bibliku, indiċi ta’ referenzi għall-konċilji ekumeniċi, indiċi tad-dokumenti kollha pontifiċji ċitati fil-Katekiżmu, indiċi għar-referenzi kollha għal-Kodiċi tal-Liġi Kanonika u l-Kanoni tal-Knejjes Orjentali, indiċi għal testi kwotati mil-Liturġija, indiċi għas-Santi Padri u għal awturi ekkleżjastiċi u spiritwali, u fl-aħħarnett, indiċi tematiku – b’kollox, għalhekk, indiċi komplessiv ta’ madwar 90 paġna! Dan kollu ġie iċċekkjat u organizzat aħjar biex jgħin lill-qarrejja, jew lil min qiegħed ifittex informazzjoni dwar suġġett partikulari. Huwa għalhekk li l-indiċi tematiku huwa imprezzabbli.

9.     Bidla notevoli li saret fit-tieni edizzjoni tal-Katekiżmu hi li l-Werrej (li qabel kien fi tmiem il-volum) inġieb fuq quddiem, kif aħna mdorrijin insibuh. Sar minn kollox biex ikun hemm konsistenza fl-użu ta’ tipi (tal-stampa) differenti biex jiddistingwu kategoriji differenti ta’ taqsimiet, sezzjonijiet u sotto-sezzjonijiet fil-Katekiżmu. Fih innifsu, il-Werrej huwa sommarju tas-suġġetti kollha li nsibu fil-Katekiżmu.

10.  Ġew iċċekkjati l-mijiet ta’ cross-references li hemm fil-ġenb ta’ kull paġna tal-Katekiżmu, u sar sforz biex kull referenza tkun kemm jista’ jkun fiżikament qrib (fuq il-paġna) tat-tema li dwarha wieħed jista’ jfittex f’paragrafu ieħor tal-ktieb. Dan kollu għall-benefiċċju tal-qarrej, tal-katekist, l-istudent jew ir-riċerkatur.

11.  Dettall importanti li għandi niġbed l-attenzjoni għalih huwa bidla żgħira, imma sinifikanti, fit-test Malti tal-Kredu tal-Appostli, jew kif inhu magħruf fostna, il-Kredu “l-qasir”. Fejn qabel, fil-ħames artiklu tal-Kredu konna nistqarru li Ġesù “niżel il-limbu”, issa din saret “niżel bejn l-imwiet”. Naturalment, dan sar bl-approvazzjoni tal-Konferenza Episkopali Maltija, wara li sar studju approfondit u ġew ikkonsultati bosta teoloġi ta’ esperjenza, kemm f’Malta kif ukoll barra. Dwar din il-bidla, qed jitħejja artiklu biex jidher, ma jdumx, f’din is-sensiela ppubblikata mill-Kummissjoni Teoloġika Interdjoċesana.

12.  Fl-aħħarnett, id-dimensjonijiet fiżiċi tat-tieni edizzjoni tal-Katekiżmu bil-Malti huma iżgħar minn dawk tal-ewwel waħda. Għalkemm il-paġni żdiedu minn 756 paġna għal 1104 paġni, il-ħxuna tal-volum baqgħet l-istess, għax l-istampaturi – Asia Pacific Offset, f’Ħong Kong – użaw karta irqaq. Il-volum huwa preżentat b’mod pulit. Il-ħjata tal-legatura hija b’saħħitha u tiflaħ il-wear and tear.

Huwa ttamat li l-għatx li kien hawn fl-aħħar snin għall-Katekiżmu bil-Malti issa beda jinqata’. Huwa ttamat ukoll li dan l-għatx huwa sinjal ta’ xewqa akbar li ma nieqfu qatt nitgħallmu u napprezzaw it-tagħlim tal-Knisja Kattolika. Papa Franġisku, fl-Eżortazzjoni Appostolika Il-Ferħ tal-Evanġelju, jistqarr li l-katekeżi hija “t-tħabbira li twieġeb għall-għatx li hemm f’kull qalb umana għal dak li jibqa’ għal dejjem” (n.165).

 

Dun Hector Scerri

Novembru 2014

Creating Three-Parent Embryos

by Artikli

Listening to Sharon Bernardi, a mother who lost all seven of her children to mitochondrial disease, speaking on BBC News last week, you’d wonder what kind of monster could possibly oppose three-parent embryos. Who would actively wish suffering on a child, if disease could be prevented? Framed this way, it’s tough to be the person who stands up and says ‘no’ to mothers like Ms Bernardi. (Innutaw li dejjem jinġieb l-istess argument biex niġġustifikaw kollox – dak tal-ħniena).

Three parent babies can be created by a technique called mitochondrial replacement, in which defective mitochondrial DNA from the egg of one woman is replaced with the healthy mitochondrial DNA from another woman. The aim is to prevent children who might suffer from mitochondrial disease from being born. While children created by this technique would be free from disease they would be genetically related to three people: two mothers and a father.

Up until now, the procedure has been illegal: the Human Fertilisation and Embryology Act, which governs the use of reproductive technology in the UK, prohibits the creation and use of genetically modified embryos. However, a Government bill to change the Act and allow the procedure passed in the House of Commons this week by 382 to 128 votes. If the House of Lords, as expected, follows suit, the UK will be the first country to cross a legal and ethical line unilaterally observed by the international community.

International consensus holds that genetic engineering technology shouldn’t be used to manipulate the characteristics of future children. The human germline – egg and sperm cells that pass on genes from generation to generation – would be altered, irrevocably. Modifications made to mitochondrial DNA would be passed on to descendants.

Supporters of mitochondrial transfer say mitochondrial DNA is an insignificant part of the human genome, only affecting the way cells are powered rather than physical appearance. They say tampering with it will have no ill effects. In truth, scientists don’t know enough to be sure, as this geneticist explains in journal of science Nature: “Although proof of safety is, by definition, impossible in this situation, the evidence submitted up to now is far from reassuring.”

Sharon Bernardi says mitochondrial replacement technology “is trying to make children survive.” This is the standard line from officials, who say the technique will ‘save lives’. In actual fact, the technology does nothing to help children survive mitochondrial disease – it ensures that children who might have a disease to survive are never born in the first place. It only saves lives in the sense that it prevents life-threatening disease, which is not really ‘saving lives’ at all when you stop to think about it. When you stop to think about it, it’s eugenics. Yes, that practice aimed at improving the genetic quality of the human population, the one that got a bad rep thanks to the Nazis. Does the UK really want to be the first society since Nazi Germany to go down that road?

Mitochondrial replacement isn’t a treatment for mitochondrial disease and doesn’t do anything to help those already living with the disease. What it does do is offer a small number of women like Sharon Bernardi the chance to have healthy children who are genetically related to them.

It’s only natural to want one’s own children, but having a baby – let alone having a perfect baby – is not every woman’s right. How will future generations judge us if we become known as the society who allowed the human germline to be tampered with – to who knows what consequences – just so a minority of women could have perfect babies?

Dr Keynes is a writer and critic based in Cambridge, UK. This article was originally published at The Conservative Woman.

See more at: http://www.mercatornet.com/articles/view/creating_three_parent_embryos_is_eugenics#sthash.Ne8ulZAU.dpuf

 

L-Inkarnazzjoni fit-Tagħlim ta’ Papa Franġisku

by Artikli

Nisimgħu ħafna, fl-aħbarijiet, dwar dak li jkun qal Papa Franġisku fl-omeliji u l-udjenzi li huwa jagħti.  Ċerti soundbites tal-ġurnalisti dwar dak li jkun qal il-Papa saru spissi, u xi drabi, anke interpretati ħażin.  Spiss, l-aħbarijiet u l-midja diġitali jagħtu importanza dwar xi intervista li l-Papa jieħu sehem fiha meta l-ġurnalisti li jkun hemm miegħu fuq l-ajruplan – waqt wieħed mill-vjaġġi pastorali tiegħu – jistaqsuh dwar ħafna temi.  Dan l-aħħar, il-midja taw, kif kien mistenni, importanza għal dak li Papa Franġisku qal fiż-żjajjar ferm sinifikattivi fi Strasbourg (fejn indirizza l-istituzzjonijiet Ewropej) u ġewwa t-Turkija fejn huwa ltaqa’ mal-Patrijarka Bartilmew.

Naħseb li ftit huma dawk li japprezzaw biżżejjed it-tagħlim ta’ Papa Franġisku dwar il-misteru tal-Inkarnazzjoni.  Il-Maġisteru tiegħu sa issa dwar dan il-misteru li qed niċċelebrawh f’dawn il-jiem insibuh fl-Enċiklika Lumen Fidei u fl-Eżortazzjoni Appostolika Evangelii Gaudium.

L-ewwel enċiklika ta’ Papa Franġisku, Lumen Fidei (29 ta’ Ġunju 2013) hi dwar il-virtù teologali tal-fidi.  Imħejjija fuq l-abbozz li kien diġà ħadem fuqu Papa Benedittu xvi, qabel ma huwa ħalla l-Uffiċċju Petrin, Papa Franġisku jgħallimna dwar ir-rigal tal-fidi u kif aħna l-Insara msejħin ngħixuh fil-mixja spiritwali tagħna.  Dak iż-żmien konna qed niċċelebraw is-Sena tal-Fidi (2012-2013).

Il-Papa jirreferi għall-Prologu tal-Evanġelju skont San Ġwann meta jistqarr li “Ġesù… jiġi quddiemna bħala dak li jfissrilna lil Alla (ara Ġw 1,18).  Il-ħajja ta’ Kristu – il-mod kif hu jagħraf il-Missier, kif jgħix b’mod sħiħ ir-rabta miegħu – tiftaħ spazju ġdid għall-esperjenza tal-bniedem u aħna nistgħu nidħlu fiha” (n. 18).  F’rabta mat-tagħlim tal-Konċilju Vatikan ii f’Gaudium et Spes, n. 22, u mal-Maġisteru tal-Papiet li ġew qablu, Papa Bergoglio jisħaq fuq il-kobor tal-verità li aħna l-bnedmin nidħlu f’relazzjoni speċjali ma’ Alla permezz tal-Inkarnazzjoni.  Kemm hu qawwi u sabiħ il-kliem tal-Papa meta jfakkarna li “l-Iben ta’ Alla ħa ġisem bħal tagħna, u hekk il-viżjoni tiegħu tal-Missier seħħet ukoll b’mod uman, permezz ta’ mixja u triq fiż-żmien.  Il-fidi Nisranija hija fidi fl-Inkarnazzjoni tal-Verb u fil-Qawmien tiegħu fil-ġisem” (n. 18)!

Il-Papa jgħallimna kemm l-Iben ta’ Alla tqarreb lejna meta sar bniedem bħalna.  Seħibna miegħu: “bl-Inkarnazzjoni u l-Qawmien tiegħu, l-Iben ta’ Alla ħaddan il-mixja sħiħa tal-bniedem… il-fidi taf li Alla resaq ħafna qrib tagħna” (n. 20).  Aktar ’l isfel fl-Enċiklika tiegħu Lumen Fidei, Papa Franġisku jisħaq fuq il-verbi tara, tisma’ u temmen, ilkoll ċentrali fl-Evanġelju skont San Ġwann.  Nistgħu naraw lill-Iben u nisimgħuh għax sar bniedem tassew.  Il-Papa jikteb: “Kif naslu għal din is-sinteżi bejn is-smigħ u li tara?  Din issir possibbli jekk nitilqu mill-persuna konkreta ta’ Ġesù, li narawh u nisimgħuh.  Huwa l-Kelma magħmula bniedem, li tiegħu rajna l-glorja (ara Ġw 1,14).  Id-dawl tal-fidi hu dak ta’ Wiċċ li fih jidher il-Missier” (n. 30).

Din ir-riflessjoni personali tal-Iben ta’ Alla magħna l-bnedmin tispikka minħabba l-verità li “nintmessu f’qalbna” (n. 31) minnu.  Dan huwa Alla tagħna li hu l-Għimmanu-El, Alla-magħna, u Alla-għalina l-bnedmin.  Il-Papa jfakkarna li “hekk deher Alla personali tal-Bibbja, kapaċi jkellem lill-bniedem, li jinżel jgħix miegħu u jsieħeb il-mixja tiegħu fl-istorja” (n. 33).  Papa Franġisku jisħaq mill-ġdid dwar il-“konkretezza” tal-Misteru tal-Inkarnazzjoni meta jirreferi għat-tagħlim ta’ Sant’Irinew kontra l-Injostiċi ta’ żmienu.  Il-Papa jenfasizza l-verità li l-Iben ta’ Alla tassew sar bniedem bħalna f’mument storiku partikulari: “Sant’Irinew… jgħid li l-fidi hi waħda, għax dejjem tgħaddi mill-punt konkret tal-Inkarnazzjoni, mingħajr ma tmur lil hinn mill-ġisem u l-istorja ta’ Kristu, mill-waqt li Alla ried juri ruħu bis-sħiħ fiha” (n. 47).

Lejn tmiem l-Enċiklika, il-Papa jirrifletti dwar ir-rwol ta’ Marija fil-ħajja ta’ Binha, u l-fidi li hija wriet fil-Misteri tiegħu.  Jitkellem dwar il-maternità vera ta’ Marija li, għalhekk, “assigurat għall-Iben ta’ Alla storja umana vera, ġisem veru li fih hu jmut fuq is-salib u jqum mill-imwiet” (n. 59).

Ftit aktar minn sena ilu, Papa Franġisku, fl-għeluq tas-Sena tal-Fidi, ippubblika l-Eżortazzjoni Appostolika Post-Sinodali Evangelii Gaudium (24 ta’ Novembru 2013).  Dan id-dokument tal-Maġisteru Pontifiċju jittratta s-sejħa tagħna l-imgħammdin li nilqgħu l-Kelma ta’ Alla, nisimgħuha, u nħalluha tibdilna mill-qiegħ, biex imbagħad, inkunu “Knisja li toħroġ” li tilħaq il-bnedmin kollha, l-aktar dawk li jinsabu fil-periferija eżistenzjali ta’ żminijietna.  Din l-Eżortazzjoni toffri sfida lil kull wieħed u waħda minna – saċerdoti, reliġjużi u lajċi – biex kuljum nagħrfu r-responsabilità tagħna li nkunu missjunarji ħabrieka u kreattivi fid-dinja tallum.

Dwar l-Inkarnazzjoni, insibu xi siltiet sbieħ li jkomplu jimlew ’il qlubna f’dan iż-żmien li jwassalna għall-Milied u ċ-ċelebrazzjoni tiegħu.  Meta jitħaddet dwar ir-relazzjoni tagħna mal-Mulej Ġesù u kif din ir-rabta ssebbaħ u tagħni r-relazzjonijiet ma’ ħutna l-bnedmin, Papa Franġisku jikkritika ’l dawk li llum “jixtiequ Kristu purament spiritwali, bla laħam u bla salib”.  Huwa jgħallimna li “l-fidi awtentika fl-Iben ta’ Alla magħmul laħam ma nistgħux nifirduha mid-don tagħna nfusna, mill-appartenenza għall-komunità, mis-servizz… l-Iben ta’ Alla, fl-Inkarnazzjoni tiegħu, stedinna għar-rivoluzzjoni tal-ħlewwa” (n. 88).  Hawnhekk qegħdin naraw kif il-Papa qed jorbot il-kobor tal-Misteru tal-Verb Inkarnat mar-realtà tal-ħajja tagħna ta’ kuljum.  Huwa jistedinna biex dan il-Misteru jagħmel minna ħabbara awtentiċi tat-tjubija u l-ħniena ta’ Alla.

Imnebbaħ mill-ispiritwalità Injazjana li huwa jħaddan bħala Ġiżwita, Papa Franġisku jorbot flimkien l-istqarrija tal-fidi u l-impenn soċjali.  Dan huwa aspett importanti għall-Insara ta’ kull żmien – il-kumplimentarjetà bejn l-azzjoni u l-kontemplazzjoni.  Huwa jikteb: “nistqarru li l-Iben ta’ Alla ħa l-laħam tal-ġisem tagħna ta’ bnedmin ifisser li kull bniedem ġie mgħolli għall-istess qalb ta’ Alla” (n. 178).  Din il-verità kbira tgħabbina bir-responsabilità li aħna li nagħmlu esperjenza tal-imħabba ta’ Alla, inwasslu din l-imħabba fis-soċjetà tallum u fl-istrutturi tagħha.  In-Nisrani, hekk ikun melħ, dawl u ħmira fid-dinja sekularizzata tallum.

Fl-aħħarnett, Papa Franġisku jisħaq mill-ġdid dwar ir-relevanza tal-Inkarnazzjoni fir-relazzjonijiet soċjali tagħna, u kif dal-misteru llum ukoll irid ikun inkulturat: “il-kriterju tar-realtà, ta’ Kelma li diġà tlaħħmet u li dejjem tfittex li titlaħħam, hu essenzjali għall-evanġelizzazzjoni” (n. 233).  Il-Verb ta’ Alla sar bniedem għalina l-bnedmin f’kull żmien, post, kultura u sitwazzjoni.

Dawn ir-riflessjonijiet juruna l-attwalità tat-tagħlim ta’ Papa Franġisku, anke dwar il-Misteru tal-Inkarnazzjoni.  Jalla dan il-kliem tal-Vigarju ta’ Kristu nixtarruh, napprezzawh, ngħixuh u nwassluh lil dawk li niltaqgħu magħhom.

 

Dun Hector Scerri

Diċembru 2014

Il-Misteru tal-Fidwa fil-Maġisteru ta’ Papa Franġisku

by Artikli

Issa li wasalna biex niċċelebraw il-jiem qaddisa tal-Ġimgħa l-Kbira u t-Tridu tal-Għid il-Kbir jixraq li nirriflettu dwar il-Misteru tal-Fidwa f’dak li għallem il-Papa. B’dan il-mod, permezz ta’ żewġ artikli, inkunu tajna ħarsa tajba lejn il-Kristoloġija fit-tagħlim li tana sa issa l-Papa preżenti.

Fl-enċiklika Lumen Fidei (29 ta’ Ġunju 2013), il-Papa jfakkarna fiċ-ċentralità tal-Misteru tal-Fidwa għall-fidi Nisranija: “Il-fidi Nisranija hija ċċentrata fi Kristu, hi stqarrija li Ġesù hu l-Mulej u li Alla qajmu mill-imwiet” (n.15). Huwa jkompli jurina kemm hija prezzjuża din l-offerta sħiħa li għamel l-Iben ta’ Alla b’risq il-bnedmin kollha, mingħajr ebda eċċezzjoni. Huwa jagħfas ukoll fuq l-affidabbiltà ta’ din l-offerta kollha mħabba li hi l-kenosis tiegħu: “L-akbar prova tal-affidabbiltà tal-imħabba ta’ Kristu tinsab fil-mewt tiegħu għall-bniedem. Jekk l-għotja tal-ħajja għall-ħbieb hi l-akbar prova ta’ mħabba, Ġesù offra ħajtu għal kulħadd, anki għal dawk li kienu għedewwa, biex ibiddel il-qalb tagħhom. Dan hu għaliex l-Evanġelisti qiegħdu fis-siegħa tas-Salib l-aqwa waqt tal-ħarsa tal-fidi, għaliex f’dik is-siegħa jiddi l-għoli u l-wisa’ tal-imħabba ta’ Alla” (n.16). Permezz ta’ dan il-kliem ferm evokattiv li qed jgħaddilna l-Papa, nistgħu nidħlu aktar fil-fond tal-meditazzjoni tagħna fuq is-Salib u l-Qawmien, u nistqarru bla tlaqliq: ‘Kemm iħobbni l-Mulej! Għamel dan kollu għalija! Sal-aħħar qatra ta’ demmu… Din xerridha għaliha!’

Papa Franġisku jisħaq fuq ir-rabta bejn il-ġrajja mdemmija li seħħet fuq il-Golgota u dak li seħħ fit-tielet jum, meta Ġesù qam rebbieħ fuq il-mewt. Huwa jerġa jagħfas fuq il-kunċett tal-affidabbiltà. Fil-fatt, ftit wara l-aħħar silta li ħadna mill-enċiklika Lumen Fidei, huwa jkompli hekk: “Issa, il-mewt ta’ Kristu tikxef l-affidabbiltà sħiħa tal-imħabba ta’ Alla fid-dawl tal-Qawmien tiegħu. Bħala rxoxt, Kristu huwa x-xhud li tista’ tafdah, li tistħoqqlu l-fidi, appoġġ sod għall-fidi tagħna. ‘Jekk Kristu ma kienx imqajjem, fiergħa l-fidi tagħkom’ (1 Kor 15:17). Jekk l-imħabba tal-Missier ma qajmitx lil Ġesù mill-mewt, kieku ma setax jerġa’ jagħti l-ħajja lil ġismu, din ma kinitx tkun imħabba affidabbli bis-sħiħ, bil-ħila li ddawwal saħansitra d-dlamijiet tal-mewt” (n.17). Kif konna rajna fil-aħħar ħarġa nru 30 ta’ din is-sensiela mill-Kummissjoni Teoloġika, hawn tidher ċara (ħierġa minn wara l-kwinti) l-pinna teoloġika tal-Papa Benedittu XVI li qabel ir-riżenja tiegħu fi Frar ta’ sentejn ilu kien diġà ħejja ħafna materjal għal enċiklika dwar il-fidi, fil-kuntest taċ-ċelebrazzjoni tas-Sena tal-Fidi (Ottubru 2012 – Novembru 2013). Mhux biss jidher il-ħsieb profond ta’ Papa Ratzinger, imma wkoll jinħass l-eku tat-teologu kbir Hans Urs von Balthasar (1905-1988) u l-ktieb tiegħu Mysterium Paschale.

Iċ-ċentralità ta’ Ġesù Kristu li tispikka fil-kitbiet kollha tat-teologu Joseph Ratzinger u, aktar tard, fil-Maġisteru tiegħu bħala Papa, hija ċara daqs il-kristall fl-enċiklika Lumen Fidei. L’evento Cristo hija ġrajja li biddlet l-istorja tal-umanità għax hija esperjenza ta’ akkumpanjament, avviċinament u trasformazzjoni. Papa Franġisku jikteb hekk, fl-enċiklika tiegħu: “Kristu niżel fuq l-art u qam mill-imwiet; bl-Inkarnazzjoni u l-Qawmien tiegħu, l-Iben ta’ Alla ħaddan il-mixja sħiħa tal-bniedem u jgħammar fi qlubna permezz tal-Ispirtu s-Santu. Il-fidi taf li Alla resaq ħafna qrib tagħna, li Kristu ngħatalna bħala don kbir li jbiddilna minn ġewwa…” (n.20).

F’paragrafu 30 tal-enċiklika Lumen Fidei, il-Papa jieqaf fuq it-terminoloġija ġovannea marbuta mal-fidi fl-Iben ta’ Alla: il-verbi ra, sama’, emmen. Hawnhekk huwa jirreferi għall-esperjenzi tad-dixxipli tal-Mulej wara l-qawmien: dak li għadda minnu d-dixxiplu li Ġesù kien iħobb, u dak li għaddiet minnu Marija ta’ Magdala “li issa rat lil Ġesù u riedet iżżommu, iżda ingħatatilha l-istedina li tikkontemplah fil-mixja tiegħu lejn il-Missier; sal-istqarrija sħiħa tal-istess Maddalena quddiem id-dixxipli: ‘Rajt lill-Mulej’”.

It-tieni dokument importanti tal-Maġisteru Petrin ta’ Papa Franġisku kien ippubblikat fl-għeluq tas-Sena tal-Fidi – l-Eżortazzjoni Appostolika Evangelii Gaudium (24 ta’ Novembru 2013). Hawnhekk ukoll niltaqgħu ma’ xi referenzi għall-Misteru tal-Fidwa. Meta l-Papa jitkellem dwar id-dimensjoni soċjali tal-evanġelizzazzjoni u l-effetti komunitarji u soċjali tal-kerygma, huwa jfisser ir-rabta bejn il-fidwa li ġabilna l-Iben ta’ Alla u l-fidwa tar-relazzjonijiet bejn il-bnedmin. Jikteb hekk: “Nistqarru li l-Iben ta’ Alla ħa l-laħam tal-ġisem tagħna l-bnedmin: dan ifisser li kull bniedem ġie mgħolli għall-istess qalb ta’ Alla. Jekk nistqarru li Ġesù xerred demmu għalina, dan iżommna milli jkollna l-iċken dubju dwar l-imħabba bla tarf li tgħolli lil kull bniedem. Il-fidwa tiegħu għandha tifsira soċjali għax ‘fi Kristu, Alla mhux biss jifdi lil kull persuna, imma anke r-relazzjonijiet soċjali bejn il-bnedmin’” (n.178).

Papa Franġisku jpoġġi lil Ġesù bħala l-mudell għalina li nevanġelizzaw lill-poplu billi nkunu qrib tal-bnedmin, f’kull sitwazzjoni li huma jinsabu fiha. Wara li huwa jagħti għadd ta’ eżempji dwar kemm Ġesù kien qrib in-nies, il-Papa jfakkarna li “meta Ġesù jingħata fuq is-salib, dan mhux għajr il-qofol ta’ dan l-istil li mmarka l-ħajja kollha tiegħu. Imsaħħhra minn dan il-mudell, irridu nidħlu fil-qalba tas-soċjetà, naqsmu l-ħajja ma’ kulħadd, nisimgħu l-inkwiet tagħhom, ngħinuhom materjalment u spiritwalment fil-ħtiġijiet tagħhom…” (n.269). Kemm-il darba, anke fl-omeliji u l-messaġġi tiegħu, il-Papa preżenti jħobb isemmi l-ġrieħi tal-Mulej, bħalma għamel fil-kanonizzazzjoni ta’ San Ġwanni XXIII u San Ġwanni Pawlu II, f’April ta’ sena ilu. Huwa jistqarr li xi kultant jista’ jkollna t-tendenza u t-tentazzjoni li nżommu “distanza prudenti mill-ġrieħi tal-Mulej” (n.270). Huwa jħeġġeġ lilna biex ma nfittxux il-kumdità, imma nkunu qrib tal-bniedem li qiegħed ibati llum.

Quddiem il-qtigħ il-qalb li xi kultant jaħkem il-Poplu Nisrani u l-ministri tiegħu, jeħtieġ li niftakru kontinwament fil-forza rebbieħa ta’ Kristu Rxoxt li “hu mimli bil-qawwa u s-setgħa”. Il-Papa jfakkar fl-esperjenza tal-ewwel dixxipli, u kif il-Mulej kien magħhom fil-predikazzjoni tal-bidu. Huwa jistqarr li “dan iseħħ illum ukoll. Aħna mistiedna niskopruh, ngħixuh. Kristu Rxoxt u glorjuż hu l-għajn qawwija tat-tama tagħna, u mhix se tonqosna l-għajnuna tiegħu biex inwettqu l-missjoni li hu jafdalna f’idejna” (n.275).

Il-kliem tal-Papa jagħmlilna ħafna kuraġġ ukoll meta, b’konvinzjoni ħajja, huwa jgħid li l-Qawmien ta’ Ġesù mhux ġrajja tal-imgħoddi. Illum stess aħna għadna ngawdu minn dik il-ġrajja straordinarja li tittraxxendi ż-żmien u l-ispazju ġeografiku: “Il-qawmien tiegħu mhux ħaġa tal-imgħoddi; fih hemm qawwa ta’ ħajja li daħlet u xterdet fid-dinja. Fejn donnu kollox mejjet, jerġgħu jispuntaw minn kullimkien ir-rimjiet tal-qawmien. Hi qawwa li m’hemmx bħalha” (n.276). Dan kollu jfisser, kif ikompli jgħallimna Papa Franġisku, li nibqgħu konvinti li “hu tassew iħobbna, li hu ħaj, li għandu l-ħila jidħol b’mod misterjuż fil-ħajja tagħna, li ma jitlaqniex waħedna… li għadu miexi rebbieħ fl-istorja flimkien ma’ ‘dawk li huma miegħu msejħin u magħżulin u fidili’” (n.278).

Meta naqraw u nixtarru l-Maġisteru Petrin ta’ Papa Franġisku dwar il-Misteru tal-Fidwa, nagħmlu ħafna kuraġġ li jagħtina stimolu biex inwasslu l-ferħ tal-Aħbar it-Tajba kulfejn inkun. Mhux biss, imma dak li hu għallimna permezz ta’ Lumen Fidei u ta’ Evangelii Gaudium ifakkarna biex minn dak li niċċelebraw b’devozzjoni u b’mod attiv fil-liturġija għandna naslu biex inxandru l-attwalità perenni u l-freskezza dejjem tbaqbaq tas-Saltna ta’ Alla fid-dinja li fiha ngħixu llum, anke jekk din spiss tkun aljenata u truxa għal din l-Aħbar.

Dun Hector Scerri

Marzu 2015